Pulsoksymetry zastosowanie


Pulsoksymetria zrewolucjonizowała monitorowanie natlenienia poprzez umożliwienie ciągłego, nieinwazyjnego, przezskrórnego pomiaru nasycenia hemoglobiny tlenem we krwi tętniczej.

Pulsoksymetr pozwala na pomiar saturacji - wartości nasycenia krwi tlenem [SpO2] oraz pulsu [PR] poprzez przesyłanie dwóch wiązek światła o niskim natężeniu, jednej czerwieni i jednej podczerwieni, przez tkankę ciała, w kierunku fotodetektora. Bazując na prawie Lamberta-Beera, absorpcja światła przez daną substancję jest wprost proporcjonalna do jej gęstości i koncentracji. Kiedy światło określonej długości fali jest emitowane na tkankę ludzką, intensywność mierzonego światło po absorbcji, odzwierciedlonego i osłabionego w tkance może odzwierciedlać strukturę tkanki, przez którą przeszło światło.

Identyfikacja pulsu jest realizowana przy użyciu techniki pletyzmograficznej, natomiast pomiar wysycenia hemoglobiny tlenem jest określony z wykorzystaniem zasad oksymetrii spektrofotometrycznej. W trakcie pomiaru, siła sygnału wynikająca z każdego źródła światła zależy od koloru i grubości tkanki ciała, umiejscowienia czujnika, natężenia źródła światła oraz absorbcji krwi tętniczej i żylnej w tkance ciała.

Pulsoksymetr przetwarza opisane sygnały oddzielając parametry niezależne czasowo (grubość tkanki, kolor skóry, natężenia światła, krew żylna) od parametrów zależnych czasowo (objętość tętnicza oraz SpO2) by zidentyfikować puls i wyliczyć saturację funkcjonalną. Wyliczenie saturacji / wysycenia krwi tlenem przez pulsoksymetr jest możliwe, ponieważ krew utlenowana przewidywalnie absorbuje mniej czerwonego światła niż krew z ograniczoną zawartością tlenu. SaO2 to stosunek utlenowanej hemoglobiny do całej hemoglobiny we krwi. Utlenowanie to proces wysycenia krwi tlenem podczas którego tlenem jest nietrwale łączony z hemoglobiną tworząc oksyhemoglobinę. Pulsoksymetr umożliwia pomiar SpO2 będącej stosunkiem hemoglobiny utlenowanej, methemoglobiny (MetHb - nie posiada zdolności przenoszenia tlenu) i karboksyhemoglobiny (HbCO - połączenie hemoglobiny z tlenkiem węgla) do całej hemoglobiny we krwi.

Normy pomiaru saturacji i pulsu

Wartość saturacji uznawana za właściwą wynosi pomiędzy 95 a 99%. Wysoka saturacja 100% występuje zazwyczaj przy tlenoterapii. Wartość saturacji poniżej 90% powinna być zweryfikowana przy użyciu innego pulsoksymetru oraz skonsultowana z lekarzem. 

Prawidłowa wartość pulsu jest zmienna i zależy od wieku, aktywności fizycznej, przebytych chorób, wad serca etc. Spoczynkowa wartość pulsu będzie niższa niż wartość PR uzyskana w trakcie ruchu pacjenta. Podwyższona wartość pulsu może świadczyć o osłabieniu organizmu / infekcji.

OSTRZEŻENIE! Jako, że pomiar SpO2/PR zależny jest od pulsującego łożyska naczyniowego, jakikolwiek stan, który ogranicza przepływ krwi taki jak użycie mankietów do pomiaru ciśnienia krwi oraz skrajne wartości systemowego oporu naczyniowego mogą spowodować niemożliwość dokładnego wyznaczenia wartości pulsu i SpO2. Pulsoksymetr jest urządzeniem wspomagającym, wyniki powinny być interpretowane wyłącznie w konsultacji z lekarzem.

* SpO2 jest ważnym parametrem fizjologicznym odzwierciedlającym funkcje oddechowe i wentylacyjne. Właściwe stosowanie pulsoksymetru i monitorowanie SpO2 umożliwia znalezienie pacjentów narażonych na hipoksję oraz pacjentów, u których występuje bezdech.

Czynniki wpływające na dokładność pomiaru SpO2 (czynniki zakłócające)

- wystawienie czujnika pulsoksymetru na mocne naświetlanie takie jak lamp chirurgicznych, lamp bilirubinowych, świateł fluorescencyjnych, lamp na podczerwień lub bezpośrednich promieni słonecznych.

- nadmierny ruch pacjenta.

- umieszczenie czujnika pulsoksymetru na kończynach z jednoczesnym pomiarem ciśnienia krwi przy pomocy mankietu, cewnikiem żylnym lub linią naczyniową.

- naczyniowe barwniki lub zewnętrznie używane kolorowe kosmetyki takie jak lakier do paznokci lub kosmetyki do ciała.

- wystawienie na działanie wysokiego ciśnienia tlenu.

- niewłaściwy typ czujnika pulsoksymetru względem wieku i wagi pacjenta.

- występowanie okluzji żylnej.

- skurcz naczyń krwionośnych spowodowany hiperkinezą lub spadkiem temperatury ciała.

- wewnątrz naczyniowe barwniki takie jak indocyanine green lub methylene blue. 

- złe miejsce założenia czujnika pulsoksymetru (zbyt duża odległość pomiędzy diodami, diody pomiarowe nie są umieszczone naprzeciwko siebie etc.)

Czynniki powodujące niski poziom mierzonego SpO2 (czynniki patologiczne)

- hipoksemia, funkcjonalny brak HbO2.

- pigmentacja lub nienormalny poziom oksyhemoglobiny.

- nienormalne zmiany oksyhemoglobiny.

- choroba methemoglebinemia (zbyt wysoki poziom methemoglobiny niezdolnej do przenoszenia tlenu zamiast hemoglobiny)

- okluzja żylna niedaleko czujnika.

- oczywista pulsacja żylna.

- zmniejszanie skrajnej pulsacji żylnej.

- skrajna dostawa krwi nie jest wystarczająca.

Słowa / frazy kluczowe [Tagi] # Pulsoksymetria # Pulsoksymetr # Czujnik pulsoksymetru # Pomiar saturacji # Pomiar pulsu # Zastosowanie pulsoksymetru # Co to jest pulsoksymetr # Normy pomiaru saturacji i pulsu # Utlenowanie # Oksyhemoglobina


© 2014 Dariusz Wieczorek. Wszystkie prawa zastrzeżone.

Materiały zamieszczone na portalu są ograniczone prawem autorskim oraz innymi prawami.

Treść może być kopiowana wyłącznie za zgodą autora z przywołaniem danych autora oraz linku bezpośredniego do materiału źródłowego.